Przejdź do głównej treści
Malerina — Pracownia artystyczna Malerina — Pracownia artystyczna
Anna Kloza-Rozwadowska

O mnie

Anna Kloza-Rozwadowska

Ukończyłam Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu, broniąc dyplom w 2005 roku w pracowni malarstwa prof. Leszka Mickosia oraz dyplom z projektowania malarstwa w architekturze w pracowni prof. Wojciecha Kaniowskiego.

Zajmuję się malarstwem sztalugowym, pisaniem ikon, chętnie również eksperymentuję z technikami rysunkowymi i graficznymi.

Wystawy

Moje prace można było obejrzeć m.in. w

Wystawy z lat 2005–2027

  1. 2026–2027 Galeria Skalna SOK, Strzelin indywidualna
  2. 2026 Muzeum Ziemi Kłodzkiej, Kłodzko zbiorowa
  3. 2022 Muzeum Filumenistyczne, Bystrzyca Kłodzka zbiorowa
  4. 2021 Ziębickie Centrum Kultury, Ziębice indywidualna
  5. 2020 Galeria Fotografii, Świdnica zbiorowa
  6. 2019 (P)ARTY HARD, CRZ Krzywy Komin, Wrocław zbiorowa
  7. 2016 Apropos, Wałbrzych indywidualna
  8. 2016 Art Fresh Festival 7, Warszawa zbiorowa
  9. 2016 Jaworina, Zakopane zbiorowa
  10. 2015 Berlin Meets Wroclove, Wrocław zbiorowa
  11. 2015 Art Fresh Festival 6, Warszawa zbiorowa
  12. 2014 DNA Galeria, Wrocław zbiorowa
  13. 2013 BWA Wałbrzych, Zamek Książ zbiorowa
  14. 2012 Synagoga pod Białym Bocianem, Wrocław — „Przenikanie” indywidualna
  15. 2011 Galeria ImpArt, Wrocław zbiorowa
  16. 2011 MOKiS, Oleśnica — „W gęstwinie wyobraźni” indywidualna
  17. 2011 Filharmonia im. Witolda Lutosławskiego, Wrocław — „Na progu realności” indywidualna
  18. 2007 BWA Jelenia Góra zbiorowa
  19. 2006 Królikarnia, Warszawa zbiorowa
  20. 2006 CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa zbiorowa
  21. 2006 BWA Wałbrzych, Zamek Książ zbiorowa
  22. 2005 Galeria Na Nankiera, Wrocław indywidualna
Biografia sentymentalnie Czytaj ↓

Jestem dzieckiem dwojga architektów. Myślę, że to wiele tłumaczy.

Urodziłam się pod koniec lat 70, we Wrocławiu.

Tata w latach 80, w Kuwejcie projektował hotele.

Mama (miłośniczka przyrody, historii sztuki, literatury) w tym czasie, wprowadzała mnie za rękę, do świata piękna. Ta edukacja, bardziej niż szkolne lekcje, wywarła wpływ na moje dalsze losy.

Moją wrażliwość i wyobraźnię kształtowały leśne i górskie wyprawy, plądrowanie ruin zamków na szlaku Orlich Gniazd, odkrywanie podupadających renesansowych pałaców, zwiedzanie gotyckich katedr, drewnianych kościołów i przystawanie przy przemijających świadkach historii, poza turystycznymi szlakami.

Pamiętam dziecięce zadziwienie szkieletem bezlistnego pnącza porastającego opuszczony budynek. Plątaninę korzeni obejmujących ogromny głaz. Gęstwinę gałęzi, rysunek nerwów pod mikroskopem, organiczną linię na secesyjnej elewacji. Młode brzózki miłościwie zarastające dach walącej się stodoły…

Symbiotyczne (?) współistnienie natury i kultury.

W liceum zamarzyłam o projektowaniu scenografii teatralnej (2 letni epizod w klasie teatralnej w XIV LO we Wrocławiu). Niespełnione nadzieje twórcze, związane z tą klasą, miałam szansę spełniać dopiero w klasie o profilu architektonicznym, we wrocławskim III LO.

Pomysł studiowania na Akademii Sztuk Pięknych zawdzięczam nauczycielce rysunku, prowadzącej naszą klasę.

Wybrałam wydział malarstwa. Z wieloma perypetiami studiowałam ten kierunek przez 7 lat 🙂

Kiedy nie rysowałam, czytałam książki. Lub chodziłam z walkmanem na uszach, na długie wędrówki, podczas których pielęgnowałam wizje wymyślonych, bezludnych światów.

Te światy do dziś snują mi się po głowie i prowokują do powstawania wciąż nowych rysunków i obrazów, w których kreska symbolicznie oplata siatką linii, złudzenie przedstawianego fragmentu nieistniejącej rzeczywistości…